كونسته

معنی كونسته

كونسته

بر وزن گلدسته جفته و سرين و كفل آدمى را گويند.

- [بضم كاف و فتح نون و تاى قرشت و سكون سين مهمله] سرين آدمى باشد [2] مثالش ناظم رسالۀ اختلاجات گويد: بيت چونكه كونسته ناگهان بجهد مژدۀ دولت و مراد دهد

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص1151)

[اسم‏][فارسی‏]جفته و سرين و كفل آدمى و يا اسب.

(

فرهنگ نفیسی

, ج4 , ص2864)

(اسم مرکب) (از: كون +- استه). استخوان كون. ¦¦سرين و كفل آدمى.

دو گونه .

كونه و كونسته

بالضم،سرين،و قيل طرف سرين،سنايى گويد: مصراع از نشان دو كونۀ من غر و معزى گويد: مصراع شود دو كونه چو گلزار و بزم چون گلشن و ناظم رسالۀ اختلاجات گويد: بيت چونكه كونسته ناگهان بجهد مژدۀ دولت و مراد دهد

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص1239)

كونسته و كونه

بالضم سرين را كويند و قبل طرف سرين و اين لغت مستعمل و معروف بين الناس است ناظم رساله اختلاجات خوب كفته چونكه كونسته ناكهان بجهد مژده دولت و مراد دهد رشيدى از معزى سمرقندى اين مصراع را در اين معنى شاهد كرده شود دو كونه چو كلزار و بزم چون كلشن امّا مى‌شايد بمعنى كونه رخسار بكاف پارسى كفته باشد مصراعى ديكر از حكيم سنائى كفته از نشان دو كونه مزغر در جهانكيرى و سرورى اين لغت را نيافته‌ام هر دو در برهان آمده

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص612)